අතීතය……..

ඔහු එදා එය සිදු වේ යැයි දැන නොසිටියා නොවේ. දැන දැන වෙන දේ සිදුවන්නට හැරියාත් නොවේ.. නමුත් එය එසේ සිදුවී හමාරය.. කාලය දින ගනනින් ගෙවී ඇත. අනාගතය දෙස බලා සිටින ඔහු අතීතය ගැන නොතැවෙයි නමුත් ආවර්ජනය කරයි..

වෙරල තීරයෙ සිට ක්ශිතිජ අනන්ත දෙස බලා සිටින දෑසට කෙමන් කෙමෙන් අතීත මතකයන් බිඳෙන් බිඳ පැමිණෙයි..කලක තම හොඳම මිතුරිය, ලබැඳි හිතවතියගේ රුව මදින් මද සිහිපත් වෙයි. මිතුරු දම කාලයත් සමගින් ඉන් ඔබ්බට ගිය සබැඳියාවක් වූ සැටි සිහිපත් වෙයි.. එකිනෙක තදින් පටලුන දෑතක් පාර දිගේ ඉදිරියට ඇදෙයි. හමන මඳ නල ගමන් වෙහෙස නිවාලයි.. හිම කිරමක් දිවගාමින් සිනා සෙමින් මග දෙපස ගල කැබලි ඉදිරියට විසිවෙමින් තව තවත් ඉදිරියට බැඳි දෑත් ගමන් කරයි..ඕ තෙපලන වදන් වලට තෙමේ සිනාසෙයි..  ඇඩුම් හඬින් නෝක්කාඩු කියද්දී හිස අත ගා සනසාලයි..  කාලය දින් සති මාස ගනනින් ගෙවියයි..

පැටලුන දෑත් අභියස තුන්මන්සලකි.. අනෙක් පස ඇ සිත කලෙක සිතුවම් වූ තවත් දෑතකි.. මෙතෙක් තදින් ඔහු අත අල්ලා සිටි ඇගේ අත ලිහිල් වෙයි..  ආමග යම්දෝ අලුත දුටු අමුත්තාගෙ මග යම්දො ඇගේ සිත පෙරලි කරයි.. සිත් පෙරලි කරද්දී තව තවත් ඈ අත ලිහිල් වනු ඔහුට දැනේ..  බැඳුනු බැමි ලිහිල් වූ කල යලිදු පෙර ලෙස ඇති නොවනු ඇත. එය දැනුනු ඔහු ඈ සිහින මැවූ දෑත වැලඳ ගන්නට ඉඩහැර සිය මග ඉදිරියට ඇදෙයි.ඕ තොමො අමුත්තා අත වෙලී අලුත් මග යන්නීය. නමුත් ඕ වරින් වර පැරණි හිතවතා ගිය මග දෙසට දෑස් මානයි.. නමුත් ඒ දෑත සිය මගෙහි නැවත නොනැවතෙන ලෙස ඇදීගොසින්ය..

 

ස්වෙත වර්ණ වෙරල සිප ගන්නා රළ බිඳී පෙණ පිඬු විසිරි සිය මුව සිප ගනින්නා කල තෙමෙ හිනැහෙමින් අතීත සිහිනයෙන් අවදි වෙයි..

අතීතය ලබාදුන් පාඩමින් පන්නරය ලබමින් හිනැහෙමින් සිය මගේ ඉදිරියටම ඇදෙයි..

Image 

Advertisements

වඳින්න ගිය දේවාලේ හිසේ කඩා වැටීම නොහොත් හිස පාත් කල විට ඔලුවට අත සේදීම..

 

“ලොකය ගෝලාකාරය මිනිසුන් විවිධාකාරය” යන්න නෙක දනන්ගෙ මුඅග රැඳෙනා ප්‍රකට වදන් පෙලකි.. එයින් කියවෙන්නා සේම නොයෙක් අකාරයේ පුද්ගලයන් අපට නොයෙකුත් අවස්ථාවලදී හමුවේ..

එසේ සමුවන්නො සියල්ලන්ම අප නැයෝ නොවෙති, නොනෑයොද නොවෙති, මිතුරෝ නොවෙති නමුදු නොමිතුරොද නොවෙති.කෙනෙකුගේ මිත්‍රත්වය වනාහී පුරොකථනය කල හැක්කක් නම් මිතුරන් යැයි සිතා සිටින්නන් එසෙ සැලකුම් ලබන්නන්ගෙ  බහුතරයක්  නිකන්ම නිකමුන් වනුඇත..

යමෙක් මිතුරෙකු ලෙස සැලකුම් ලබන්නෙ අනෙකා තුල තෙමේ වෙත ඇතු සැලකිල්ල නිසවෙනි.. උදව් කරන්නෙ මිත්‍රත්වය නිසාවෙනි.. ලග වැටී සිටින්නේ යන්න තැනක් නැති නිසාවෙන් නොව මිතු දම නිසවෙනි.. බුද්ධිහීනයන් එය පසක් කරගනිද්දී අශ්වයන් පලාගොස් හමාරය.. තව දුරටත් ඉස්තාලය වැසීමට තැත් කිරීම නිශ්පල ව්‍යයමයක් වනු ඇත..

                                                      Image